Begrip
Een onttrekkingsverbod is een door een waterschap ingesteld verbod om water te onttrekken uit oppervlaktewater (sloten, kanalen, kleinere rivieren) binnen een aangewezen zone. Waterschappen stellen het meestal in bij aanhoudende droogte, om verdere verdroging van de bodem, schade aan kades en oevers, of watertekorten voor hoger geprioriteerd gebruik te voorkomen — zie het begrip verdringingsreeks voor die prioritering.
Het verbod geldt per zone of peilgebied, niet landelijk in één keer — het ene deel van een waterschapsgebied kan al een verbod hebben terwijl een ander deel nog vrij onttrekt.
Waterschappen bepalen zelf de reikwijdte: sommige verboden gelden alleen voor oppervlaktewater, andere (in ernstiger gevallen) ook voor grondwateronttrekking, en de regels verschillen soms per seizoen.
Overtreding is handhaafbaar door het waterschap zelf, op basis van de eigen Keur (waterschapsverordening) — de precieze sanctie verschilt per waterschap.
Vlaanderen kent een vergelijkbare figuur, het captatieverbod (via de VMM), met een net iets andere juridische basis maar hetzelfde praktische doel.
Actuele onttrekkingsverbodstatus per zone voor 7 Nederlandse waterschappen, uit officiële ArcGIS-open-databronnen, inclusief de wettelijke verdringingsreeks-classificatietool.
Vanaf $0,004 per zone
Bekijk op ApifyActuele Vlaamse captatieverbodstatus per zone/waterloop (toegestaan/verboden, permanent of droogte-gerelateerd), rechtstreeks uit de officiële open-databron van de VMM.
Vanaf $0,004 per zone
Bekijk op ApifyMeestal niet — het geldt per zone of peilgebied. Controleer de status van de specifieke zone waar je water uit wilt onttrekken, niet alleen het waterschap als geheel.
Praktisch hetzelfde principe, alleen is captatieverbod de Vlaamse term (via de VMM) en onttrekkingsverbod de Nederlandse (via de waterschappen) — verschillende juridische basis, zelfde doel.